
SARA LEA DE GROOT
(Amsterdam, 31-12-1942– Sobibor, 16-07-1943)
Over het veel te korte leven van Sara Lea de Groot zijn maar enkele feiten bekend.
Na het overlijden van zijn eerste vrouw hertrouwt Hijman Benjamin de Groot op 27 december 1940 met Martha Levy. Hun enige kind, Sara Lea, wordt tijdens de oorlog geboren in Amsterdam op 31 december 1942. Hijman en Martha zijn op dat moment 44 en 41 jaar oud. Zij vernoemen hun dochter naar beide grootmoeders: Sara(Saartje) van moederskant en Lea van vaderskant.
Tijdens de zwangerschap verhuist het gezin van Enkhuizen (Westerstraat 133) naar Amsterdam (Rijnstraat 209).
In het dossier van Hijman staat vermeld dat hij vanaf 7 april 1943 als schoenmaker werkzaam is voor de Joodse Raad. Of dit daadwerkelijk zo was, of vooral bedoeld om een ‘Sperr’ (een tijdelijke vrijstelling van deportatie) te verkrijgen, is niet duidelijk. Deze vrijstelling blijkt uiteindelijk geen bescherming te bieden: op 20 juni 1943 wordt het gezin, samen met 5.542 andere nog in Amsterdam verblijvende Joden, opgepakt tijdens de laatste grote razzia – de ‘Grossaktion’ – en afgevoerd naar Kamp Westerbork.
Uit de nauwkeurige administratie van de Duitse bezetter blijkt dat het gezin op 13 juli 1943, samen met 1.985 anderen, op transport wordt gesteld naar Sobibor in Polen. Daar worden zij bij aankomst op 16 juli 1943 vermoord.
Ieder leven dat in de oorlog is genomen, is een misdaad tegen de menselijkheid en niet te bevatten. Maar het moedwillig ombrengen van een onschuldige baby roepteen nog diepere afschuw op. Het lijkt erop dat het gezin tot bijna het einde bij elkaar is gebleven. Ik kan alleen hopen dat zij, naast alle onvoorstelbare angst en verdriet, ook momenten van warmte en nabijheid met elkaar hebben gekend.
De bordjes en verhalen zijn samengesteld door leerlingen van de bovenbouw van de basisschool.
Zij hebben zelf onderzoek gedaan en een verhaal gemaakt.
Deze teksten zijn niet op feiten gecontroleerd of verbeterd, maar geven weer wat er uit het onderzoek van de kinderen is gekomen.