Voordat de oorlog begon verbleef Alexander in Leiden, waar hij als bakkersknecht werkte bij de familie Weijl in de Kloksteeg 3. In mei 1940, tijdens de Duitse inval, was hij 70 jaar oud. In januari 1941 werden maatregelen tegen Joden getroffen, waaronder dat hij geen gebruik meer mocht maken van openbare voorzieningen. Alexander en zijn vrouw woonden toen op het adres Quellijnstraat 147 I in Amsterdam. Op 13 april 1943 werd Alexander vanuit Kamp Westerbork naar Sobibor gedeporteerd, waar hij drie dagen later, op 16 april 1943, om het leven kwam. Sobibor ligt in Oost-Polen. Daar werden ze meteen na aankomst vermoord, maar sommige mensen werden geselecteerd om heel zwaar en vervelend werk te doen, dat noemen ze dwangarbeid. Dus Alexander Hes heeft waarschijnlijk of heel hard gewerkt of is meteen vermoord.
We vinden het verdrietig dat hij in zo’n tijd moest leven.
De bordjes en verhalen zijn samengesteld door leerlingen van de bovenbouw van de basisschool.
Zij hebben zelf onderzoek gedaan en een verhaal gemaakt.
Deze teksten zijn niet op feiten gecontroleerd of verbeterd, maar geven weer wat er uit het onderzoek van de kinderen is gekomen.
.svg)
